Hoca

Bazen bir yalnızlıkta — adını sesli bağır,

Ve o zincirini aç — gerçek kendini çağır.

Hayata umutla bak — O yalnızlıkta, ağır,

Dünya boşluğuna gir — hiç gibi, beyaz satır.

O hiçlikte boşça gül — varlıklı ya da fakir,

Ve ruhunu dertten soy — üzüntülü her hatır.

Sonra oyna, oyna, dön — neşe zamanı hazır,

Sabır ile hoca ol — değerli varlık, sabır.