دلقک

آنکه می خنداند و خود غصه دارد، دلقک است

ظاهر شادش به نوعی جای تردید و شک است

خنده دلقک دروغین، هم نفوذش اندک است

خنده آنهم بی سبب، خود یک فریب کوچک است

با تمسخر خنده رویی، دلقکی، یک مسلک است

کاخ هم باشد مقامش جایگاه تلخک است

شادی دل موج دریا، طنز دلقک جلبک است

در بلوغ زندگی دلقک همیشه کودک است