ابدها

جان ابد را می شناسد، یک ابد نُه ماه بود

قبل آن کوهی و این دوره چنان یک کاه بود

در جنین بودن خور و خوابی درون چاه بود

آن ابد چون سر شد آری دیگری در راه بود

تا ابد روی زمین مشغول و ناآگاه بود

یک زمان تنها و گاهی هم که خاطرخواه بود

تا که سر شد آن ابد، دوران اشک و آه بود

یک ابد در انتظارش باز در درگاه بود